Μετάφραση: Αμάντα
Βελτίωση μετάφρασης συγχρονισμός: cultale
Η ώρα της τιμωρίας έφθασε. Θα πεθάνεις πριν...
την Θεία Λειτουργία της Καθαράς Δευτέρας.
Ήρθατε κ. Μεγκρέ; Πολύ χαίρομαι.
Είναι φυσικό.
Διστάσατε όμως. - Ούτε λεπτό.
Με αναγνωρίσατε; - Αμέσως.
Μα, έχω αλλάξει. Κι εσείς το ίδιο.
Σας θυμάμαι παλικάρι.
Πόσα χρόνια πριν άραγε... - 41 χρόνια.
Το 1919, στην κηδεία του πατέρα μου.
Δεν έχουμε βρει άλλον.
Είστε μοναδικός.
Κάθε φορά που κάτι γινόταν, ο άντρας μου έλεγε:
"Τον καιρό του Μεγκρέ.." - Ο Κόμης πως είναι;
Νεκρός εδώ και 10 χρόνια. Δεν το ξέρατε;
Όχι.
Θα παραγγείλετε κύριε; - Μπύρα με "κολάρο".
Θα τον φώναζα εγώ, αλλά προτιμώ τη διακριτικότητα.
Πείτε μου. Το λάβατε πριν πολύ καιρό;
4 μέρες.
Η ώρα της τιμωρίας έφθασε. Θα πεθάνεις πριν
την Θεία Λειτουργία της Καθαράς Δευτέρας.
Μήπως πρόκεται για φάρσα; - Πιθανόν.
Γνωρίζετε τους εχθρούς σας; - Έχω λίγους φίλους.
Απειλήσατε ποτέ κάποιον; - Όχι.
Ξέρω πως δεν μπλέκεστε με τέτοιες βλακείες.
Μην το λέτε. - Ευχαριστώ.
Λαμβάνουμε εκατοντάδες παρόμοια γράμματα.
Ο κόσμος είναι γεμάτος ανώμαλους, αλλά...
Ποτέ δεν αποκλείουμε τους ψυχοπαθείς.
- Ποιος θέλει να σας τρομάξει; - Δεν τρομάζω.
- Όχι αληθινά. - Να σας βλάψει, μήπως;
Όχι.
- Κι ο γιος σας; - Ο γιος μου;
Νόμιζα πως έχετε γιο. Συγνώμη.
Έχω γιο, τον Μωρίς. Τι σκεφτήκατε;
Ήθελα να ρωτήσω αν γνωρίζει γι αυτό.
Όχι.
Δεν μένει πια στον Πύργο. Ζει στο Παρίσι.
Έχω να τον δω 4 μήνες.
Μένετε στον Πύργο Σεν Φιάκρ;
Ο Μωρίς θα' ρθει αύριο. Ίσως ειδωθείτε.
Έχετε παιδιά, Μεγκρέ; - Όχι, είμαι αιώνιο παιδί.
Περίεργο που ο γιος σας δεν ακολούθησε την παράδοση.
Προτίμησε τις επιχειρήσεις.
Δεν ήπιατε τη μπύρα.
Ας πηγαίνουμε. Δεν αρέσει στο Αλμπέρ να οδηγεί νύχτα.
Τι σκέφτεστε, Μεγκρέ;
Τον Πύργο, το βιβλίο "Ματίας Ζαντόρφ" του Βερν
και το ποδήλατο "Génial Lucifer".
Το πρώτο μου βιβλίο που μου έδωσε ο Κόμης,
τον "Ματίας Ζαντόρφ", και το πρώτο μου ποδήλατο.
Τότε ήταν που μένατε στον Πύργο. Αρραβωνιασμένοι.
Κι ύστερα γάμος, με τραπέζια ανάμεσα στα λειβάδια.
Απρίλης του '17. Ήμουν μόλις 18 χρονών.
Θυμάμαι που γνώρισα κάποιον με μουστάκι.
Τον πατέρα σας.
Δίπλα του είχε ένα ξανθό παλικάρι, που με κοίταζε.
Η κολώνια του μύριζε από 10 μέτρα!
Βυθίζομαι σε αναμνήσεις.
Μια μέρα, φορούσατε λευκό φουστάνι.
Ήταν αέρινο. Παραδέχομαι πως...
συχνά σας έβλεπα κρυφά που περπατούσατε.
Κι εγώ ομολογώ πως περπατούσα για χάρη σας.
Δεν κρυβόσασταν Μεγκρέ.
Το ξανθό κεφάλι σας πάντα ξεχώριζε στους θάμνους.
Όταν φύγατε για το κολέγιο, μετά το θάνατο του πατέρα σας,
- Τον Οκτώβρη ή Νοέμβρη του '19. - Ήταν ακριβώς 18 Σεπτεμβρίου.
Έχω κρατήσει αναμνηστικό.
Εγώ είμαι.
Μου τη δώσατε όταν έφευγα.
Με "τιμωρήσατε" για το φευγιό μου μ'ένα φιλί.
Και σας "πέθανα" με την κολώνια μου.
Μου αφήσατε ανάμνηση. Όπως η φωτογραφία.
Δεν άλλαξαν πολλά. Η καμπάνα ακόμα εκεί είναι.
- Τη χτυπάει ακόμα ο Γκυ; - Ο εγγονός του.
- Να τον φωνάξω; - Ναι.
Αλμπέρ, πήγαινε μέσα απ' το χωριό.
Βιάζομαι για το δείπνο κυρία.
Ξέχνα το. Έχεις δίκιο φίλε μου.
Θα κατέβουμε αύριο με τα πόδια.
Ακούστε, δεν ξέρουν γιατί ήρθα.
Μη λέτε πως είμ' ο γιος του Μεγκρέ,
Αλλά κάποιος άλλος. Καλύτερα έτσι.
Αλμπέρ!
Πες να ετοιμάσουν το Μπλέ Δωμάτιο.
Καλύτερα το Πράσινο. Έχει τζάκι.
Εντάξει. Το Πράσινο.
Ορίστε, φίλε μου.
Μην του δίνετε σημασία.
Είναι χαμηλής μόρφωσης, αλλά καλό παιδί.
Εδώ είστε Πάτερ;
- Δεν το ξέρατε; - Ναι...
Ο κύριος εμπορεύεται αντίκες.
Ο Πάτερ Ζοντ, ιερέας του Σεν Φιακρ.
Ήρθα πολλές φορές.
Έπρεπε να σας δω.
Αύριο είναι η Θεία Λειτουργία.
Σωστά.
Δώστε μου λίγο χρόνο.
Πηγαίνετε στη βιβλιοθήκη.
Αλμπέρ, πρέπει να φύγω για το Μουλέν.
Βάλε βενζίνη. - Δεν έβαλες εσύ;
Λίγα έχουν απομείνει.
Τα αυθεντικά εξαφανίστηκαν, μόνο λίγες κόπιες έμειναν.
Κι αυτές, ελάχιστες.
Τι λέτε για το κομοδίνο;
Είμαι ο γραμματέας της Κόμησας.
Εξουσιοδοτημένος να πουλήσω αντικείμενα.
Λουσιέν Σαμπατιέ. - Χάρηκα.
Αυτό το κομοδίνο δεν έχει πουληθεί.
Χειροποίητο.
Εποχής.
Έχει την υπογραφή του κατασκευαστή.
Στο νούμερο 71 των περιοδικών διακόσμησης.
Ξέρετε τον Μπλάκμαν; - Πολύ καλά.
Προσφέρει 5 εκατομύρια.
Βιάζεστε βλέπω. Να μη σας καθυστερώ.
Του Σαρλ Λουσέ, εξαιρετική δουλειά.
Ο Κόμης του Σεν Φιακρ;
Ο τελευταίος, ναι.
Ωραίος άντρας.
Κλασική τεχνική, αλλά άψογος πίνακας.
Ο Σαρλ Λουσέ "πουλάει".
Αν ενδιαφέρεστε, έχουμε κι άλλους.
Πολλούς. Συλλεκτικούς.
Μουσειακούς.
Εκείνο ήταν το σαλόνι.
Τι λέτε;
Του Ζεράρ.
Αρνηθήκαμε να τον πουλήσουμε 3 εκατομύρια.
Η Κόμησα τον αγαπά πολύ. Δεν το κρύβω.
Ενθύμιο της ανθισμένης νιότης της, κλπ.
Η Κόμησα αρνήθηκε την πώληση μέχρι τώρα.
Αλλά ίσως την πείσω για ένα μεγάλο ποσό.
- Βλέπετε, μπορώ να... - Την επηρεάσετε;
Η Κόμησα σε θέλει.
Ας της έλεγες πως έφυγα!
- Κι ο άλλος; - Έφυγε.
Σας αφήνω. Ες αύριον.
Εν τω μεταξύ, κοιτάξτε, ψάξτε.
Κάντε μια εκτίμηση.
Την έκανα ήδη.
Επιθυμεί ο κύριος ένα ποτό πριν το δείπνο;
Έχουμε Γρεναδίνη και Μαλάγα.
Όχι ευχαριστώ, θ' ανέβω στο δωμάτιο.
Όπως επιθυμείτε.
Καλά κάνετε όμως. Το Μαλάγα τελείωσε.
Με συγχωρείτε.
Αδιαθεσία της Κόμησας.
Όχι κάτι σοβαρό. - Είστε γιατρός;
Όχι, αλλά έχω μάθει.
Πρέπει να πάω ένα άρθρο σε μια εφημερίδα.
Δηλαδή, είστε... - Κριτικός Θεάτρου.
Μπράβο σας.
Περάστε Μεγκρέ.
Με συγχωρείτε. Είστε αδιάθετη;
Τίποτα σοβαρό, μην ανησυχείτε.
Αλλά δεν μπορώ να κατέβω.
Ήθελα πολύ όμως να δειπνήσουμε μαζί.
Ξεκουραστείτε. Καλό βράδυ.
Αν χρειαστείτε κάτι, εδώ είμαι.
Αύριο, θα κατέβουμε στο χωριό με τα πόδια.
Θα κάνουμε βόλτα.
Ανυπομονώ. Καληνύχτα.
Πως είναι η κυρία; - Καλά, πήγε στη Λειτουργεία.
Ποια Λειτουργεία;
Είναι μόνο 7.30! - Στις 7.00 αρχίζει.
Δεν είναι Κυριακή.
Έτοιμος ο καφές. Να σας φέρω;
Φυσικά αίτια. Χωρίς αμφιβολία.
Καρδιακή ανακοπή.
Το βρίσκετε φυσικό;
Αναμενόμενο θα έλεγα. Με τέτοια καρδιά...
Την ξέρατε; - Ναι.
Κάπου σας έχω ξαναδεί.
Δεν γνωρίζατε το πρόβλημά της;
Την ταλαιπωρούσε χρόνια.
Αλλά το πάλευε.
Πάντως, πέθανε σε εκκλησία.
Συγχωρέθηκαν οι αμαρτίες της.
Τελειώσατε την εξέταση;
Βιάζεστε;
Θα λειτουργήσω στο Βουασί, στις 8.30.
Θα περάσω από τον Πύργο στις 11.30.
Και εγώ θα πάω στο Βουασί. Ν' αγοράσω δολώματα για κυνήγι.
Πηγαίνετε με τον οδηγό.
Ποιος είστε;
Η Μαρί Τατέν θα ξέρει ποιος είναι.
Αν θέλετε, ελάτε μαζί μου.
Και η άδεια ταφής;
Θα'ρθω στον Πύργο το απόγευμα.
Νόμιζα πως είστε ο γιατρός της Κόμησας.
Και λοιπόν;
Θεωρείτε πρώτη προτεραιότητα...
Πηγαίνετε για κυνήγι το βράδυ.
Δεν είν' αυτό το θέμα.
Θα' ρθεις Αλμπέρ;
Την καημένη.
Ήταν φίλη σας;
Την ήξερα από παλιά. Η Κόμησα του Σεν Φιακρ.
Καλόκαρδη αλλά χαζή γυναίκα.
Όταν έμεινε χήρα, ήταν ανυπεράσπιστη.
Είχατε γνωρίσει τον Κόμη;
Τότε, ξέρετε τι συνέβαινε.
Ζούσαν σε απόλυτη "αποστείρωση".
Αυτό κράτησε 10 χρόνια.
Πιστεύετε πως ο άλλος δεν έκανε τίποτα;
Ποιος; - Ο γιος.
Ο ωραίος Μωρίς.
Τον περίμενε σήμερα.
Για να τη σκοτώσει; Ποτέ δεν πάταγε εδώ.
Σας έχω ξαναδεί.
Ή είστε από δω ή ερχόσασταν επίσκεψη.
Όχι ακριβώς. Εκείνη ερχόταν σε μένα.
Γκωτιέ, γρήγορα!
Ποιος είναι;
Ο επιστάτης.
Γρήγορα!
Τι συνέβη; - Κάτι άσχημο.
Η Κόμησα!
Είναι... - Από καρδιά.
Βγάλτε την από κει. Βιαστείτε.
Τι συμβαίνει;
Η Κυρά του Σεν Φιακρ πέθανε.
Αδύνατον...
Αδύνατον!
Πέθανε χωρίς να προλάβει να δει το γιο της.
Την είχε "σκοτώσει" 20 φορές.
Μα τι λέτε;
Τη λάτρευε τη μητέρα του. - Το ελπίζω.
Αλλά...
Είδατε τη βιβλιοθήκη;
Εσείς μου τη δείξατε. - Εκείνος τα έκανε όλα.
Εκείνος τα πήρε όλα.
Του τηλεφωνούσαν, του τηλεγραφούσαν.
Και κάθε φορά, κάτι εξαφανιζόταν.
Αυθεντικά βιβλία Προυστ, Φραγκονάρ.
Πάντα έπρεπε κάτι να πουλήσει.
Μα, κι εσείς πουλάτε.
Μόνο εμένα εμπιστευόταν.
Ίσως έπρεπε να την προειδοποιήσουμε.
Δεν ξέρετε τον Μωρίς.
Μαζί με το κομοδίνο, θ' αγοράσω και τους πίνακες.
Δεν τον ξέρετε, σας λέω!
Θα τα πουλήσει όλα, ακόμα και το ρολόι.
Καλύτερα να φύγετε.
Όλοι πρέπει να φύγουμε.
Πάντως, όχι με τις πυτζάμες σας.
Πηγαίνετε να ντυθείτε.
Σωστά. - Το μαντήλι μου.
Λένε πως είστε αντικέρ. Δεν έχετε δουλειά εδώ.
Το τρένο φεύγει το μεσημέρι.
Πήγαινέ τον στο σταθμό.
Περάστε.
Ελάτε. Δεν μ' ενοχλείτε.
- Κάνατε νεκροψία; - Ναι.
Δε χρειαζόταν όμως. Είναι ξεκάθαρο.
Ξαφνική καρδιακή ανακοπή.
- Και τι την προκάλεσε; - Θα σας πω.
Περίεργο πράμα η καρδιά.
Αδιαθεσία, κούραση, συγκίνηση...
- Συγκίνηση; - Κάτι ξαφνικό.
Ίσως την ώρα της Θείας Λειτουργείας.
Βεβαίως.
Βασικά, είναι πιο απλό. Χαλασμένη καρδιά.
Πριν 1 χρόνο είχε πάθει μεγάλη κρίση.
Είχα συστήσει προσοχή. Απόλυτη προσοχή.
- Πήρε δηλητήριο; - Αυτοκτονία;
Δεν το νομίζω.
Θ' άφηνε ίχνη.
Όλα αφήνουν ίχνη.
Αυτό σκέφτηκα κι εγώ.
Φέρεστε σαν ντετέκτιβ μυθιστορήματος.
Ξέρετε ότι ο γραμματέας της της έκανε ενέσεις;
- Είναι λογικό αυτό; - Εγώ τον έμαθα.
Ενέσεις καμφοράς.
Δεν ήμουν πάντα διαθέσιμος.
Πάθαινε κρίσεις, χρειαζόταν πολλές ενέσεις.
Ελάτε να δείτε τις τομές.
Μεταξύ μας, ήταν πολύ ωραία γυναίκα.
Σας ενοχλούμε; - Όχι.
Ο κ. Κόμης!
Που είν' η μάνα μου; Το διάβασε;
Λέγε! - Πρέπει να ηρεμήσετε.
Τι κάνετε εσείς εδώ; Είναι άρρωστη;
Θ' απαντήσετε; - Κ. Κόμη...
Τι "κ. Κόμη";
Η Κόμησα πέθανε.
Δηλαδή, το διάβασε.
Τι να διαβάσει;
Η καημένη.
Εδώ είσαι ακόμα, κάθαρμα;
Βγάλε με απ' τον κόπο να σε πετάξω έξω.
"Αυτοκτονία του Κόμη του Σεν Φιακρ"
Γιατρέ...
Τρομερή απώλεια. Άξια θρήνου.
Το διάβασε το άρθρο;
Πέθανε νωρίς, στη Θεία Λειτουργία.
Σας βεβαιώνω πως δεν υπέφερε.
- Δεν υπέφερε... - Ήταν αιφνίδιο.
Όχι.
Καθόλου αιφνίδιο.
Δεν μπόρεσα να το αποτρέψω.
Μα τι λέτε; Είστε τρελός;
Ποιος είστε κύριε;
Ο γιος του Μεγκρέ. Αστυνόμος.
Ο Ζυλ Μεγκρέ!
Ο μικρούλης μας! Τώρα θυμάμαι.
- Βέβαια, είστε Αστυνόμος! - Σωστά τα λέτε.
Να τί δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα.
"Το πρωί συνέβη αυτοκτονία στην οδό Μουρμερίλ στο Παρίσι".
"Εκεί έμενε ο Κόμης του Σεν Φιακρ".
"Αυτοπυροβολήθηκε και πέθανε σε λίγα λεπτά."
"Η φιλενάδα του είπε πως αιτία ήταν ένα σκάνδαλο"
"Που προκλήθηκε από τη μητέρα του."
Πριν 4 μέρες, κάποιος έστειλε γράμμα.
"Θα πληρώσεις".
Ορίστε.
"Θα πεθάνεις πριν τη Θεία Λειτουργεία."
Τυχαίο; Σύμπτωση;
- Ποιος το' γραψε; - Το γράμμα ή το άρθρο;
Είναι το ίδιο άτομο;
Σίγουρα πρόκεται για κάποιο κάθαρμα.
Μα, πέθανε από ανακοπή!
Ναι, αλλά είχε "προβλεφθεί" από πριν.
- Ποιος σας έδωσε το γράμμα; - Η μητέρα σας.
Γι αυτό ήρθα.
Κ. Κόμη, δεν περίμενα να σας δω υπό τέτοιες συνθήκες.
Ούτε εγώ.
Θέλω να σας διαβεβαιώσω πως πέθανε εν ειρήνη.
"Εν ειρήνη"...
Τη γνωρίζατε; Αυτή τη βρωμιά;
Ο πάτερ ήρθε για άλλο λόγο.
Πρέπει να κάνει τη δουλειά του.
Πάμε.
Ξέχνα τη μπάκα μου!
Ο Μπουσαρντόν είμαι.
Στην 6η Τάξη!
Τέλος πάντων.
Πιστεύεις πως τη σκότωσαν;
Πάντως, δεν έφταιγε το άρθρο.
- Και γιατί όχι; - Δεν το διάβασε!
Έφερναν τις εφημερίδες στις 11.00.
Να, δεν έχουν έρθει ακόμα.
Τι ώρα την πήρατε;
Ξύπνησα στις 8.00 Τη διάβασα τρώγοντας πρωινό.
Εκδίδεται στις 2.00 τα χαράματα.
Και φτάνει στο Μουλέν στις 6.00.
Αυτός που έκανε το κακό είχε πολύ χρόνο.
- Δεν είναι φάρσα δηλαδή; - Υπάρχουν πολλά κίνητρα.
Τις περισσότερες φορές είναι συμφέρον ή μίσος.
- Αλλά ποτέ φάρσα. - Και τι θα κάνετε;
Πρώτα, πρέπει να πλυθώ.
Φεύγω αμέσως, με χρειάζονται στο Βουασύ.
Είναι επείγον.
Ποιος το' γραψε αυτό;
Μήπως γνωρίζετε κάτι;
Ποιος με ρωτά; Ο αντικέρ ή ο Αστυνόμος;
Ο νεωκόρος σας ξέρει.
Λέει πως ήσασταν συμμαθητές.
Κι είναι περήφανος γι αυτό.
Πρέπει να φύγω.
Θα σας πάω εγώ. Ν' αγοράσω και σαπούνι.
Σας πειράζει;
Δεν νομίζω να διάβασε το άρθρο η Κόμησα.
Κανείς δεν την είδε να κρατά εφημερίδα.
Αλλά, θα μπορούσε να τα' χε μάθει - πως να το πω...
Προφορικά.
Ήσασταν ο τελευταίος που την είδε.
Μήπως σας είπε κάτι;
Όχι το πρωί, αλλά χθες βράδι.
Όντως, είχα συνάντηση μαζί της.
Αλλά η ψυχή δεν αφορά την αστυνομία.
Κάνω περίεργες σκέψεις.
Νόμιζα πως ίσως σας εκμυστηρεύθηκε κάτι.
Σαν εξομολόγηση, ας πούμε.
Πάντως, κάνατε πολλή φασαρία.
Σας άκουσα άθελά μου.
Ίσως την ευλογούσατε χοροπηδώντας.
Είστε Χριστιανός με νευρικά πόδια.
Μαλώνετε γριούλες, αλλά αρκεί αυτό για ανακοπή;
Σας ικετεύω.
Εσείς ρίξατε το πορτρέτο στο πάτωμα;
Η αναρχία φέρνει αναρχία.
Φέρθηκα άπρεπα, αλλά έπρεπε να τη συνετίσω.
Αν φταίω για κάτι, είναι που...
Άργησα πολύ να το κάνω.
Πάω στο ποίμνιό μου.
Πάτερ...
Γνωρίζετε το δολοφόνο, έτσι;
Ο Θεός τον γνωρίζει.
Θα φέρω φτηνό σαπούνι το Σάββατο.
Εντάξει.
Τι θέλετε κύριε;
Ένα εκλέρ κυρία Τατέν.
Ζυλ! Ζυλ Μεγκρέ!
- Εσύ είσαι; - Εγώ κ. Μαρί.
Τι σ' έφερε εδώ μετά από τόσα χρόνια;
- Ήθελα να σας δώ. - Μη με κοιτάς έτσι...
Δεν είμαι όμορφη πια, γεράματα...
Θα πιείς κάτι; - Κρασί.
Δεν άλλαξες. Έχεις τα ίδια γαλανά μάτια.
Η εφημερίδες είναι χθεσινές. Οι σημερινές...
Ξέρω, οι σημερινές θα'ρθουν στις 11.00.
Έχετε τηλέφωνο; - Στο βάθος.
Συνδέστε με με την εφημερίδα του Μουλέν.
Κι εγώ κάνω μυστικά τηλεφωνήματα.
Κ. Μαρί, φέρτε μου σαπούνι για ξύρισμα.
Τον ξέρω από μωρό, και τώρα ξυρίζεται!
Εφημερίδα του Μουλέν;
Θέλω τον υπεύθυνο πληροφοριών.
Φύγατε απ' τον Πύργο;
Εδώ Αστυνόμος Μεγκρέ.
Καλημέρα σας κύριε.
Θέλω να μάθω ποιος έδωσε την είδηση...
Του θανάτου του Κόμη Σεν Φιάκρ.
Ανταποκριτής στο Παρίσι. Θα το τσεκάρετε;
- Στο Μουλέν ήμουν. - Σας συγχαίρω.
Πέντε λεπτά πριν τα μεσάνυχτα;
Σοβαρά; Να μιλήσω με τον εκδότη.
Κοιμάται;
Όταν ξυπνήσει, πείτε του πως ο Κόμης είναι καλά.
Και πείτε του πως οι ψευδείς ειδήσεις τιμωρούνται αυστηρά.
Τον συμβουλεύω να γράψει διορθωτικό άρθρο.
Έτσι. Ευχαριστώ.
Χθες, πριν τα μεσάνυχτα ήσασταν στο εκδοτήριο;
Σας είπα, είμαι κριτικός Θεάτρου.
Έδωσα το άρθρο κι έφυγα.
Με υποπτεύεστε.
Δε χωνεύω τον Κόμη...
Ούτε είμαι από μεγάλο σόι. Είμαι φτωχός, άρα ύποπτος.
- Ξέρω από αστυνομία. - Σοβαρά;
Δεν έχετε κανένα δικαίωμα να διεξάγετε ανάκριση.
Δεν είμαστε Παρίσι εδώ. Επαρχία είμαστε!
Γραμματέας, κριτικός Θεάτρου...
Με νομικές γνώσεις, μπράβο σας.
Ακούω.
Ποιος ρωτάει;
Ο δικηγόρος Μαλυόν; Σας τον δίνω.
Για σας είναι.
Αυτό μου κεντρίζει πολύ το ενδιαφέρον.
Κ. δικηγόρε;
Πρέπει να σας δω το συντομότερο.
Πολύ σημαντική υπόθεση.
Το διαβάσατε;
Ναι, γι αυτό πρόκεται.
Όχι, σίγουρα όχι.
Όσο γρηγορότερα ξεμπλέξω, τόσο το καλύτερο.
Με την αστυνομία.
Σας ευχαριστώ αγαπητέ.
Να' τες; - Γρήγορα ήρθες.
Πόσες είναι; - 50.
Τις παίρνω όλες. Φέρτε μου νερό και σαπούνι.
Δεν έφεραν εφημερίδες. Καταλάβατε;
Όχι. Αλλά αφού το λες...
Δώστε μου τσιγάρα. Πόσο κάνουν;
Σίγουρα ήσασταν στο Μουλέν; - Μάλιστα. Σίγουρα.
Ευχαριστώ. Αντίο Μαρί.
Θα σε ξαναδώ; - Βεβαίως.
Ξέχασα. Η πληροφορία δόθηκε απ' το Μουλέν, όχι από Παρίσι.
Χρωστάτε 1 φράγκο για το τηλεφώνημα.
Σας ενοχλώ; - Αντιθέτως. Χαίρομαι.
Το πρωί συγκλονίστηκα μ' αυτό που συνέβη.
Και μουρμούραγα. - Δεν πειράζει.
Καθήστε.
Ωραία η ιδέα σας να παραστήσετε τον αντικέρ.
Κι εγώ το πίστεψα.
Τι θα' κανε ο πατέρας σας στη θέση μου;
Ό, τι κι εσείς.
Καθίστε κ. Μεγκρέ.
Θα βγάλετε το παλτό; - Θα μείνω για λίγο.
Σας θυμάμαι παλικαράκι όταν ήρθαμε εδώ.
Θα πιείτε; - Μην κουράζεστε.
Γυναίκα, φέρε μπράντι.
Λίγο ανώριμο, αλλά νόστιμο.
Ξέρετε τη γυναίκα μου; - Κ. Γκωτιέ.
Μήπως θέλετε μπύρα; - Το μπράντι είναι μια χαρά.
Σας ενοχλεί η οσμή του λάχανου;
Το λάχανο ταιριάζει με τέτοια μέρα.
Άνοιξέ το.
Παλιά, η κουζίνα ήταν απέναντι.
Τρύπησε η σωλήνα και τη μετακινήσαμε.
Απ' τον αέρα τρύπησε. - Καλά κάνατε.
Είπε ο Κόμης τι θα γίνει με την κηδεία;
Είπε.
Όχι όμως για την κηδεία. Μου ζήτησε χρήματα.
Κιόλας; Πόσα;
8.000. - Πω πω.
Παλαιωμένο 3 χρόνια. - Όχι κι άσχημο.
Θα μπορούσε να βρει τις 8.000.
Πουλώντας τη φάρμα στην Πτιμενίλ.
Πως είπατε;
Αντέλ, άκου!
Ο κ. Μεγκρέ μιλάει για την Πτιμενίλ.
Έχει πουληθεί εδώ και χρόνια.
Και σχεδόν όλα τα τριγύρω κτήματα.
Μην πω και για τη φάρμα Τρεσιλέν.
Τι έχει μείνει; - Τίποτα.
Μόνο ένα κτήμα στο Λανγκάρ απέμεινε.
Κι ο Πύργος.
Ντρέπομαι που όλα έκαναν φτερά.
Και, για ποιον;
Στο Παρίσι, διαμέρισμα, αυτοκίνητο...
Εδώ, του τα' φαγαν οι γραμματείς.
Οι χειρότερες απ' όλες.
Όλες οι άλλες ήταν "βούρλα".
Τρομάρα του για διαχείρηση περιουσίας!
Όλες τον ξεζούμιζαν, αργά-αργά...
Κι αποφάσισε ν' ασχοληθεί με επιχειρήσεις πλαστικών.
Έκανε επενδύσεις. Είπατε κάτι;
Κερδοφόρο ακούγεται.
Η φουκαριάρα πίστευε σ' αυτόν.
Σε όλους πίστευε.
Και δεν έφταναν μόνο αυτά...
Ο κ. Μωρίς αγόρασε και γιωτ, το "Λουλούδι της Ταϊτής".
Το θυμάμαι καλά.
Έκανα ό, τι μπορούσα.
Τους πλήρωνα ακόμα και χρέη στο μανάβη.
Τέτοιοι άνθρωποι δε θέλουν να τους κουτσομπολεύουν.
Ο πατέρας σας θα' κανε το ίδιο.
Ο φουκαράς!
Επενδύσεις σε πλαστικό, το γιωτ, πόσο κόστισαν συνολικά;
Δεν μέτρησα ποτέ.
Θα φάτε μαζί μας; Έτοιμο το τραπέζι.
Όχι, ευχαριστώ.
Ο γιος σας; - Ο Εμίλ.
Είναι ταμείας στην τράπεζα του Μουλέν.
Του είπα για το συμβάν.
Αγαπούσε πολύ την Κόμησα.
Όταν ήρθαμε εδώ, ήταν... - 13 χρονών.
Νιώθω σα να μην έφυγα ποτέ.
Γκωτιέ, με περιμένει η δουλειά.
Όσο για τα χρήματα που του δώσατε...
Πηγαίνετε σε συμβολαιογράφο.
Μάλλον είναι αργά πια.
Ευχαριστώ πάντως για τη συμβουλή.
Ευχαριστώ για το μπράντι.
Είναι επάνω ο Κόμης; - Δεν είναι εδώ.
Ο Πάτερ μας είπε για το συμβάν.
Ανεβείτε, είναι κι άλλοι επάνω.
Συγνώμη.
Δεν ήξερα πως είστε εδώ. Ενοχλώ;
Ναι, ήρθατε πολύ νωρίς.
Ο Πάτερ είναι λίγο ανήσυχος.
Να, βλέπετε...
Ο κ. Κόμης μου' δινε οδηγίες.
Καλό κι αυτό! Λέμε και ψέματα;
Ο Πάτερ απαίτησε να του ορκιστώ.
Τι να ορκιστείτε;
Δυστυχώς, δεν καταλήξαμε ακόμα.
Πάντως, ενδιαφέρουσα συζήτηση.
"Κ. Κόμη, ορκιστείτε μου..."
Τι να ορκιστώ; Πως δεν τη σκότωσα;
Μη φωνάζετε, απαιτώ σεβασμό στη νεκρή.
Και πριν λίγο απαιτήσατε κάτι.
Δεν ήθελε να μιλήσει μπροστά σας.
Με θεωρεί ένοχο.
Κι εσείς επίσης. Παραδεχθείτε το.
Σας είναι δύσκολο;
Ας τα πούμε έξω απ' τα δόντια.
Αν κάποιος είχε να ωφεληθεί, αυτός είμαι εγώ.
Ήξερα πως είχε καρδιακό πρόβλημα.
Πριν μια βδομάδα, την απείλησα να πουλήσει.
Δεν δίστασα στιγμή.
Της είπα να πουλήσει τον πίνακα του Σαμπατιέ.
Την εκνεύρισα επίτηδες τη φουκαριάρα.
Δε θα μπορούσα να'μαι υποψήφιος ένοχος;
Γιατί μου κάνετε τον χαζό;
Τον χαζό. Σωστά.
Δε με ξέρετε καλά.
Γιατί ήρθα τόσο γρήγορα λέτε;
Επειδή χρειαζόμουν χρήματα.
Γνωρίζετε το ποσό; - Ναι, 8.000.
Κι αυτό, χάρη στην επαρχιώτικη καλοσύνη.
Καταλάβατε τώρα πόσο χαζός είμαι.
Τι να κάνω με 8.000; Να πληρώσω χρέη;
Κι έτσι, έκανα "χαζομάρα". "Θόλωσα νερά", όπως λένε.
" Η αυτοκτονία του Κόμη Σεν Φιακρ".
Ίσως ανακαλύψετε πως είμαι ο πιθανός αρθρογράφος.
Μάλλον δεν σας αρέσει. - Σταματήστε να πίνετε!
Χθές ήσασταν στο Μουλέν! Το άρθρο ήρθε απ' το Παρίσι!
Έτσι μπήκε στην εφημερίδα.
Γιατί ήσασταν στο Μουλέν;
Για κοίτα! "Ξυπνήσατε"!
Σωστά.
Λοιπόν;
Είχα πάει στην τράπεζα. Να δω το υπόλοιπο λογαριασμού.
Αλλά δεν είχε μέσα φράγκο.
Και ξέρετε ποιος μου το' πε;
Ο Εμίλ, ο γιος του επιστάτη σας.
Ακριβώς.
Πόσο χάρηκα! - Σταματήστε να πίνετε!
Γιατί; Σας σοκάρει που είμαι μπεκρής;
Κι εγώ νόμιζα πως το ξέρατε!
Δεν σας το' πε ποτέ η μητέρα μου;
Τότε, για ποια σκατά μιλούσατε;
Η φουκαριάρα σε εσάς μιλούσε μόνο!
Μόνο για το φόβο του θανάτου σας έλεγε;
Κι εμένα φοβόταν. Πως θα' ρθω ξαφνικά.
Με ντρεπόταν! Ντρεπόταν!
Η φουκαριάρα, ντρεπόταν.
Το καταλάβαμε.
Τίποτα δεν καταλάβατε.
Δεν ντρεπόταν για μένα.
Για κείνες ντρεπόταν.
Τα λεφτά που' δωσε στις γραμματείς, ήταν δικά μου!
Κληρονομιά μου!
Φοβήθηκε πως θα τα ζητούσα.
Και πως θα την κατηγορούσα.
Κι εσείς;
Εκμεταλλευτήκατε την "ακολασία" της.
Σας πλήρωνε για να τη συγχωρέσετε.
Από την "ανομία" των γραμματέων.
Απαντήστε! Πείτε πως έχω άδικο!
Απαντήστε!
Απαντήστε πως δεν ήμουν η αιτία που υπέφερε.
Πηγαίνετε, Πάτερ.
Θα προσευχηθώ για εσάς.
Γιατί; Για να συγχωρεθώ απ' τη μάνα μου ή απ' τις τράπεζες;
Ντρέπομαι για εσάς.
Η σατανική ομιλία σας είναι είδος άμυνας.
Είστε παθητικός τύπος.
Σας χαλάω τις αναμνήσεις;
Ο πατέρας μου ήταν πιο...
Πως να το πω... - Είχε αρχοντιά.
Ναι, ξέρω...
Θα' πρεπε να κλαίω σπαρακτικά στη μνήμη του.
Δεν το ξέρετε, έτσι;
Το σόι του Σεν Φιακρ δεν έχει καλούς άντρες.
Εγώ μπεκρής, εκείνος οπαδός του "ποδόγυρου".
Με συγχωρείτε.
Δεν της άξιζε αυτό.
Ποιας;
Της μαμάς.
Αυτός ο άθλιος ο Σαμπατιέ.
Εξ' αιτίας του έφυγα.
Κι εξ' αιτίας των γραμματέων και του Πάτερ.
Δεν ήταν κακιά η μητέρα μου.
Είχε ανάγκη από τρυφερότητα.
Στοργή.
Κ. Κόμη, ήρθε η σύζυγος του Δημάρχου.
Τι να της πω; - Αν ζω η πέθανα;
Εντάξει, πήγαινε.
Δεν ήρθαν για τη μάνα μου.
Αλλά για την "αυτοκτονία" μου.
Θα' χουν μάθει το άρθρο "απ' έξω".
Τι περιμένετε τότε; Παίξτε το "θέατρό" σας.
Καλά.
Ας δείξω πως "ο κ. Κόμης είναι εδώ."
Όχι στα καλύτερά του, αλλά πάντως, εδώ.
Την αγαπούσα.
Την αγαπούσα πολύ κ. Κόμη.
Ο Εμίλ Γκωτιέ, του επιστάτη.
46 ψήφοι, πλειοψηφία, αποχή των Σοσιαλιστών.
Μη με ξαναπάρεις, ξεκίνα σε 5 λεπτά.
Άντε. Πάρτο.
Εσείς είχατε βάρδια χθες βράδυ;
Ναι.
Εσείς πήρατε την πληροφορία για τον Κόμη Σεν Φιακρ;
Ναι. - Συγχαρητήρια.
Σας μίλησε ο εκδότης για μένα;
Μεγκρέ λέγομαι. - Σωστά.
Τι θέλετε;
Πείτε μου γιατί εγκρίνατε ψευδή πληροφορία.
Μου τηλεφώνησαν. - Από που;
Παρίσι. - Όχι.
Πάντως, νόμιζα πως ήταν από Παρίσι.
Άκουσα την τηλεφωνήτρια. "Μην κλείσετε, σας συνδέω με Παρίσι."
Αυτό δε λέει τίποτα. Το κάνει οποιοσδήποτε.
Αυτή η λεπτομέρεια με ανησυχεί.
Ποια ακριβώς; - Με περνάτε για βλάκα;
Να σας εξηγήσω. Τα γεγονότα λαμβάνονται απ' τον Βρασπάρ.
Αλλά χθες βράδυ, ήταν στην Όπερα.
Έτσι μου είπε. - Και τον πιστέψατε;
Για ελάτε στη θέση μου!
Αν δεν έδινα την πληροφορία,
Θα με απέλυαν αμέσως.
Κι όμως, αποδείχθηκε ψευδής.
Πάντα υπάρχει αυτή η πιθανότητα.
Πού ήταν ο Σαμπατιέ; - Ο Σαμπατιέ;
Ακούστε.
Αν δε μου απαντήσετε, θα σας χώσω μέσα!
Πείτε μου τι έκανε ο Σαμπατιέ!
Δεν δουλεύει εδώ ο Σαμπατιέ. Μόνο άρθρα μας δίνει.
Κάνει κριτική...
Δηλαδή, δεν ήταν μπροστά στο τηλεφώνημα που λάβατε;
Όχι!
Είσασταν μόνος;
Ναι.
Δε με πιστεύετε! Μα, τι έκανα;
Μια λάθος πληροφορία δεν σκοτώνει.
Σκοτώνει.
Στο τηλεφώνημα, μιλήσατε με το δολοφόνο.
Αυτό θα σας βάλει σε μπελάδες.
Σκεφτείτε το.
Όλα καλά; - Καλά.
Μπύρα με "κολάρο".
Τι έκπληξη!
Νυχτοπερπατάμε, ε;
Όπως κι εσείς.
Εγώ θα γυρίσω πίσω.
Στον Πύργο;
Θα' ρθετε; Θα σταματήσω για βενζίνη...
Και δεν φτάνει αυτό...
Δεν έχω και πυτζάμες. Να δω πως θα κοιμηθώ.
Ξεχάσατε τη βαλίτσα στο ξενοδοχείο;
Δεν την ξέχασα.
Έμεινε με τη ρεσεψιονίστ.
Ο ξενοδόχος μ' έδιωξε, δεν είχα να πληρώσω.
Μη! Μα τι σκεφτήκατε;
Δεν έχω πρόβλημα. Ας κοιμηθώ χωρίς πυτζάμες.
Είναι "ψιλά" για μένα.
Καλά οι μπυτζάμες, αλλά χωρίς βενζίνη δε φτάνεις πουθενά.
Πάρτε.
Θα σας τα δώσω με την πρώτη ευκαιρία.
Με επιταγή;
Από την κληρονομιά μου αγαπητέ μου.
Και δεν εννοώ τους πίνακες.
Θα' ρθετε; Τώρα, θα χω βενζίνη.
Όχι ευχαριστώ, θα πάρω ταξί.
Τα λέμε το πρωί. - Εντάξει.
Τη θέλατε χωρίς "κολάρο"; - Όχι, καλή είναι.
Πάντα ρωτάω, γιατί κάποιοι τη θέλουν χωρίς.
Ανάλογα τα γούστα.
Εγώ ας πούμε, την προτιμώ μ'ένα δάχτυλο "κολάρο".
Πάντα λέω πως πρέπει να μένει χώρος για το υγρό.
Για τους κουτσομπόληδες που διψάνε.
"Ο θάνατος της Κόμησας του Σεν Φιακρ"
Μου επιτρέπετε;
Σας είδα να μιλάτε με τον Μωρίς.
Πόσο καιρό γνωρίζεστε;
Από χθες βράδυ. Με κέρασε μια μπύρα.
Γκαρσόν. - Ένα μπουκάλι.
Και μετά; - Ίσως πιω και λικέρ.
Εννούσα, για εσάς και τον Μωρίς.
Μιλούσαμε μέχρι τα ξημερώματα.
Εδώ; - Παρέα με τις καρέκλες;
Όχι βέβαια, πήγαμε στο ξενοδοχείο "Χρυσό Λιοντάρι".
Γιατί ρωτάτε; - Έτσι...
Ζάχαρη;
Ορίστε.
Έχετε έρθει για διακοπές;
Αυτός έπρεπε να ρωτήσει.
Όχι, έχω έρθει για δουλειά.
Είχα ραντεβού με πελάτη, αλλά με ξέχασε.
Τόσο το καλύτερο!
Είναι ντόπιος. Μήπως τον ξέρετε;
Λουσιέν Σαμπατιέ. - Ναι, ο κοντός.
Ο μελαχροινός;
Ναι.
Που δουλεύει στον Πύργο; - Ναι.
Και πηδάει την Κόμησα.
Έτσι άκουσα να λένε.
Θα τον βρείτε σε άλλον όροφο.
Κάτω στο μπαρ "Χούλα Χουπ".
Κατεβείτε τις σκάλες, εκεί που λέει "Τηλέφωνο".
Πάρτε. Ευχαριστώ. Πώς λέγεστε;
Αρλέτ. Φεύγετε;
Ναι, αλλά ίσως ξανάρθω αύριο.
Εδώ θα είμαι. Έρχομαι στις 6.00.
Καλησπέρα κ. Μεγκρέ.
Καλησπέρα κ. Γκωτιέ.
Ωραία βολή! Συγχαρητήρια.
Παίζετε; - Σπάνια.
Εδώ παίζουμε συνέχεια.
Ο κ. Μεγκρέ...
Ο κ. Μπυάρ, Διευθυντής της τράπεζας.
Χάρηκα.
Ο κ. Φλομπέρ, διευθυντής ταμείων.
Συνεχίστε το παιχνίδι.
Σειρά σας κ. Μπυάρ.
Η μπάλα σας.
Με παρακολουθείτε; - Καθόλου.
Θυμώσατε;
Ομολογώ πως δεν φέρθηκα καλά το πρωί.
Μη μιλάμε γι' αυτό. - Σωστά.
Αλλά ας ξεχαστούμε λιγάκι.
Είμαστε εδώ τώρα. - Τι θα πιείτε;
Μπύρα. - Καμπαρέ είμαστε.
Ουίσκυ, σαμπάνια;
Εντάξει, μια σαμπάνια.
Σκέφτεστε πως δεν έχω θέση εδώ.
Το ίδιο σκεφτήκατε και στον Πύργο.
Πως ούτε κι εκεί είχα θέση.
Γιατί είστε τόσο ευέξαπτος;
Τι κάνει ο Λουλού μου;
Τι έχεις; - Τίποτα.
Ο κ. Μεγκρέ.
Είναι... - Αντικέρ από Παρίσι.
Η δεσποινίς Μύριαμ. - Χάρηκα.
Λουλού! Είναι αντικέρ, υπέροχα!
Θα βοηθήσει να βρούμε αυτό που ψάχνουμε.
Γνωρίζετε τα έπιπλα Λουδοβίκου;
Τα λατρεύω!
Τα θέλω παντού, στο σαλόνι, στο μπάνιο...
Παντού. Μόνο αυτά θέλω.
Εσείς τι λέτε;
Ο Λουλού τι λέει;
Πρέπει να βρούμε διαμέρισμα.
Ψάχνουμε, θα βρούμε!
Θα παντρευτούμε.
Στις 15 Ιουνίου, εχουμε χρόνο.
15 Ιουνίου;
Δεν σας το' πε ο Λουλού;
Όχι, είναι πολύ διακριτικός ο Λουλού.
Δε μου λέει καν τι συμβαίνει.
Αλήθεια;
Το κάνουμε κάθε νύχτα. - Σοβαρά;
Χαίρομαι που σας γνώρισα, αλλά...
Έχω πολλά να κάνω.
Μη φεύγετε, θα χάσετε το νούμερό μου!
Το "αφρόλουτρο". Το 'χετε δει ποτέ;
Ποτέ. - Εγώ θα πληρώσω.
Μπορώ να πληρώσω.
Πολύ κατσούφης είστε.
Τι έχεις; Χαμογέλα!
Έλα, Λουλού!
Έλα καλέ μου!
Γέλα Λουλού!
Αλμπέρ, ο κ. Κόμης... - Έχει βγεί!
Μάλλον πήγε στη Θεία Λειτουργεία.
Βρήκατε διαμέρισμα κιόλας;
Σας είπα πως θα φύγω απ' τον Πύργο.
Μπράβο. Αλλά ας μην μπλέκουμε με ψέματα.
Ούτε με αεροπλάνα.
Μη φύγετε μακριά, θα σας χρειαστώ για ερωτήσεις.
Θα τις απαντήσει ο δικηγόρος μου.
Έρχεται απόψε. - Ωραία.
Πείτε του να' ρθει στο Κάστρο στις 7.00.
Δεν έχω λόγο να' μαι κι εγώ εκεί.
Ούτε έχω λόγο να σας υπακούω!
Και γιατί θα'πρεπε άλλωστε;
Λουλού, θα μ' ευχαριστούσε αν ερχόσουν κι εσύ.
Και σε συμβουλεύω να ρυθμίσεις σωστά το ρολόι σου.
Είδατε; Συμφιλιώθηκα με τον Πάτερ.
Έτσι φαίνεται.
Επίσης, κανόνισα και την κηδεία της μητέρας μου.
Αλήθεια;
Θυμάμαι την κηδεία του πατέρα μου.
Ο κ. Αμπέρ είχε βγάλει λόγο. Η κ. Μαρί έκλαιγε.
Ομολογώ πως μου' χε λείψει τέτοιο "θέαμα".
Στο Παρίσι, δεν εκκλησιάζομαι συχνά.
Πάω στο Μουλέν, ενδιαφέρεστε;
Όχι αυτή τη στιγμή.
Καλημέρα Πάτερ. - Καλημέρα.
Δεν ήξερα πως κανονίσατε την κηδεία.
Ενημέρωσα τον Κόμη εχθές.
Μάλιστα. Χρειάζομαι λίγο απ' το χρόνο σας.
Για να με βοηθήσετε.
Σε 5 λεπτά αρχίζω το Κατηχητικό.
Δε θα σας αργήσω.
Σκέφτηκα το εξής. Δεν ξέρω αν η Κόμησα διάβασε το άρθρο...
Αλλά σίγουρα, αν δολοφονήθηκε, αυτό συνέβη εδώ μέσα.
Αδύνατον!
Έτσι λέω κι εγώ, αλλά για σκεφτείτε το.
Πάτερ.
Καρδιακές ανακοπές συμβαίνουν και στο δρόμο.
Ξέρω πολλές περιπτώσεις, κάθε μια είναι ξεχωριστή.
Τα θύματα ήταν χαρούμενα τη στιγμή του συμβάντος.
Δεν είχαν φοβισμένο βλέμμα, συγχωρέστε με γι αυτό.
Δεν είχαν προλάβει.
Θυμάστε το βλέμμα της Κόμησας;
Ελάτε να πάμε μέσα.
Για να δοκιμάσουμε το... ελάτε.
Τι να δοκιμάσουμε; - Αναπαράσταση.
Είμαστε σε Ιερό χώρο.
Η γυναίκα πέθανε υπό περίεργες συνθήκες.
Πείτε μου τί να κάνω.
Πηγαίνετε στη θέση που είσασταν εχθές.
Η Κόμησα ήταν εδώ...
Ο φύλακας... - Δίπλα μου;
Έτσι.
Θέλω να επαναλάβετε λόγια και κινήσεις.
Όλες τις κινήσεις και τα λόγια σας.
Όλα ήταν ως συνήθως. Προσευχόταν και τη μετάλαβα.
Τι έκφραση είχε το πρόσωπό της;
Ήρεμη.
Δεν είχε συμβεί ακόμα. Χρειαζόμαστε 30 δευτερόλεπτα.
Ακόμα 30...
Η Σύνοψη!
Με συγχωρείτε, επιστρέφω στον Πύργο.
Μα, τη Σύνοψη...
Εγώ τη μάζεψα.
Και την έβαλα πάλι στο ντουλάπι.
Που είναι;
Δεν καταλαβαίνω, Πάντα εδώ τη βάζω.
Είμαι σίγουρος.
Είδες τη Σύνοψη της Κόμησας;
Δεν είδα τίποτα.
Μήπως κατά λάθος τη βάλατε αλλού.
Αποκλείεται. - Είστε σίγουρος;
Θα το θυμόμουν.
Πρέπει να το ξεκαθαρίσω.
Πήγαινε να ψάξεις κι εσύ. - Πού;
Στο σπίτι του Πάτερ.
Μικρέ.
Πως σε λένε; - Ερνέστ.
Ερνέστ τι; - Ερνέστ Μπιφάρ.
Μπουφάρ... Για στάσου.
Του σιδερά είσαι; - Είναι παππούς μου.
Μάλιστα. Κι εγώ ήμουν παπαδάκι.
Σ' αυτή την εκκλησία. Βοηθούσα κι εγώ.
Θυμάμαι πως, όταν τελείωνε η Λειτουργεία...
Πηγαίναμε για φαγητό στου Πάτερ. Κι εσείς, ε;
Θυμάμαι τι τρώγαμε. Αυγό...
Κίτρινο τυρί και πίναμε καφέ.
Έτσι τρώτε και τώρα; - Το τυρί είναι άσπρο.
Αυτό άλλαξε μόνο.
Θυμάμαι πως εδώ μέσα ήταν η Θεία Κοινωνία.
Κι εδώ μέσα ήταν οι Συνόψεις του ιερέα.
Είχαν κόκκινα σχέδια επάνω τους.
Έτσι ήταν και η Σύνοψη της Κόμησας;
Άκου τι θα κάνουμε.
Θα σου πάρω μια καινούργια Σύνοψη και θα μου δώσεις της Κόμησας.
Μα δεν την πήρα εγώ. - Μα και βέβαια!
Φοβήθηκες όμως πως θα σε δουν.
Και την έκρυψες.
Δε θα το πω σε κανέναν.
Θα παίξουμε "ζεστό ή κρύο".
Ζεστό;
Κρύο.
Απ ό, τι βλέπω, αρχίζει η "ζέστη".
Εσύ τι λες;
Λοιπόν. "Ζεστό"...
"Ζεστό"..."Βράζει"...
"Βράζει"...
"Έβρασε"!
Τη βρήκα, χάρη στον Ερνέστ.
Γνωρίζετε τη σελίδα.
Θεέ μου!
"Αυτοκτονία του Κόμη Σεν Φιακρ..."
Καλημέρα κ. Μεγκρέ. - Καλημέρα κ. Γκωτιέ.
Μήπως είδατε τον Κόμη; Το αμάξι του είναι έξω.
Στο Διευθυντή είναι.
Ξέρετε γιατί;
Όχι κύριε.
Για ελάτε από δω.
Δε θα' θελα να μπω σε πολλές λεπτομέρειες, αλλά...
Σας είπε ο πατέρας σας γιατί ήρθα;
Ναι.
Είναι τρομερό. - Έτσι.
Μήπως γνωρίζετε κάτι;
Θα μάθω σύντομα, αλλά θέλω τη βοήθειά σας.
Ο Κόμης είχε έρθει εδώ προχθές;
Ναι.
Την παραμονή του συμβάντος. - Ναι.
Τι ήθελε;
Να ελέγξει τα οικονομικά του.
Του εξήγησα τι συνέβη. - Στα γρήγορα.
Έχει μείνει τίποτα; - Κάτι ομόλογα.
Και κάτι ψιλά.
Ευτυχώς, μας έδωσε επιταγή των 100.000.
Δεν το ξέρατε; - Επιταγή;
Ναι, καλυμμένη.
Το ποσό υπήρχε.
Ο Διευθυντής ενημέρωσε τα Κεντρικά. Θα πληρωθεί σήμερα.
Νόμιζα πως δεν ξέρατε το λόγο επίσκεψής του.
Ζητώ συγνώμη.
Χαίρομαι που όλα πήγαν καλά.
Αλλά αν θέλατε 100.000, θα τις βρίσκατε;
Ούτε κι εγώ.
Συγνώμη για την ενόχληση.
Και κάντε μου μια χάρη. - Τι θέλετε;
Αυτές τις 100.000... - Θα τις ελέγξω.
Όχι τώρα. Ελάτε στον Πύργο στις 7.00.
Η Κόμησα είχε μείνει σχεδόν απένταρη.
Αλλά ο λόγος που την σκότωσαν ήταν τα λεφτά.
Συγνώμη που ενοχλώ τέτοια ώρα Πάτερ.
Ετοιμάζομαι να φάω.
Φοβάμαι πως απόψε θα φάτε πολύ αργά.
Έχετε νέα; - Θα έχω.
Απόψε θ' αποκαλύψουμε το δολοφόνο.
Μαζί;
Ναι, θα με βοηθήσετε.
Υπό έναν όρο, όμως.
Όταν πω "ένοχος", θα εννοώ όποιον να' ναι.
Σύμφωνοι;
Ναι.
Καλησπέρα κ. Μεγκρέ. - Καλησπέρα κ. Γκωτιέ.
Τι συμβαίνει;
Ο Κόμης έχει καλεσμένους για δείπνο.
Κ. Αστυνόμε, σας περιμέναμε.
Γιατί αυτό το δείπνο;
Είμαι κοινωνικός, καλώ κόσμο.
Η κ. Γκωτιέ συμφώνησε να μαγειρέψει.
Τους φέρατε όλους με το ζόρι.
Με το ζόρι;
Κ. Αστυνόμε, δεν τα λέτε καλά.
Με τη θέλησή μας ήρθαμε, κανείς δε μας ζόρισε.
Ο κύριος; - Δικηγόρος Μαλιόν.
Αστικό Δίκαιο.
Χαίρομαι που σας γνωρίζω. Ο Κόμης μου' χει πει πολλά.
Κι εγώ έχω να σας πω πολλά.
Έχετε άδειο ποτήρι. - Σωστά.
Αλμπέρ, ένα ποτήρι για τον κ. Μεγκρέ.
Όχι, ευχαριστώ.
Ειδική η περίπτωση.
Ένας διάσημος Αστυνόμος, ένας διάσημος δικηγόρος...
Θα κάνουμε επαγγελματικό μήτινγκ.
Θα γίνουμε συνέταιροι.
Τον καταλαβαίνω τον Κόμη.
"Λιοντάρι" υψηλής κοινωνίας.
Μόνο τέτοια "λιοντάρια" κλείνουν συμφωνίες.
Ακριβώς.
Όπως και να' χει, για χάρη της Κόμησας δεν θα διαφωνήσουμε.
Τη γνωρίζατε κι εσείς, νομίζω.
Αυτό τα λέει όλα.
Όπως έλεγα, ο Αστυνόμος είναι πολύ ευγενής.
Ούτε ανακρίσεις,ούτε τυπικότητες...
Τίποτα τέτοιο. Αλλά, γιατί μας καλέσατε;
Σας κάλεσα για ερωτήσεις. Είστε μπλεγμένοι.
Μπλεγμένοι; Λάθος κάνετε.
Ο γιατρός εξέδωσε την άδεια ταφής.
Μπουμπούς, για σένα λέμε.
Εγκρίνετε την κηδεία; - Φυσικά.
Ορίστε!
Οπότε, γιατί να μας ρωτήσετε...
Μόνο για τυπικούς λόγους.
Εμπρός;
Ποιος ρωτά;
Περιμένετε.
Μην κλείσετε.
Κ. Μεγκρέ, για εσάς.
Ο Αστυνόμος του Μουλέν.
Κ. Γκοτράν;
Καθόλου, ευχαριστώ που με πήρατε.
Ναι;
Πιο γρήγορα απ' ότι ήλπιζα.
Όχι, δύο ντετέκτιβ είναι αρκετοί.
Το συντομότερο. Ευχαριστώ.
Γεμίστε το ποτήρι.
Έχουμε επισκέπτη.
Καλησπέρα Πάτερ.
Κύριοι.
Καλησπέρα.
Αποφάσισα να βάλω τη Σύνοψη στην Κόμησα.
Θα την έφερνα νωρίτερα, αλλά...
Ξεχάστηκα.
Ας την βάλουμε. Γκωτιέ.
Αν μου επιτρέπετε, θα την βάλω εγώ.
Όπως θέλετε.
Γιατρέ, θα πιείτε;
Καλησπέρα Πάτερ.
Τι κάνεις εδώ; Πήγαινε σπίτι.
Εγώ τον κάλεσα.
Το δείπνο σερβιρίστηκε.
Αλμπέρ, βάλε ένα σερβίτσιο για τον Εμίλ.
Σίγουρα έχετε τους λόγους σας...
Αλλά εγώ εξοργίζομαι.
Ο Κόμης κάλεσε τον Σαμπατιέ. Πως έτσι;
Και το μεσημέρι φάγαμε μαζί του.
Μην έχεις τέτοια μούτρα αγαπητέ μου.
Τι δουλειά έχουμε εδώ;
Τακτοποιούμε τις υποθέσεις μας.
Θα μας πείτε τι μας θέλετε;
Θα σας πω σύντομα.
Δεν θα δειπνήσετε μαζί μας;
Βεβαίως.
Θέλω να πάρω λίγο αέρα. Κι αυτό απαγορεύεται;
Φυσικά και όχι.
Ελάτε κύριοι. Καθήστε όπου θέλετε.
Κάθησε Γκωτιέ, θα σερβιριστούμε μόνοι μας.
Κ. Κόμη, επιτρέψτε μου ν' αποσυρθώ.
Φέρτε μια καρέκλα για τον Πάτερ.
Αδύνατον, έχω δουλειά.
Και δεν έχω θέση εδώ μέσα. - Μα τι λέτε!
Είναι παράδοση του Σεν Φιακρ να τρώμε όλοι μαζί!
Να μοιραζόμαστε το ίδιο τραπέζι.
Βραστό ψάρι, Γκωτιέ.
Μαγειρεμένο από την κυρία.
Αλμπέρ, σέρβιρέ μας λευκό κρασί.
Φαίνεται υπέροχο! Μπράβο Γκωτιέ!
Υπάρχουν και καλύτερα.
Κάποτε έπιασα ένα μεγάλο, 12 κιλά!
Δηλαδή, είσαι ειδικός στις ψαριές!
Θυμάμαι πως... - Θα πιείτε καφέ;
Εγώ είμαι κυνηγός.
Ναι, "της πίκρας"!
Ο κ. Κόμης θέλει να ξέρει αν θα πιει καφέ κι ο δολοφόνος.
Αγαπητέ, δεν είναι ερώτηση αυτή.
Άπρεπη!
Η παρουσία του δολοφόνου στο τραπέζι;
Ναι, άπρεπο.
Εκτός από εμένα, κάθονται 6 κύριοι.
Συγχωρέστε με, Πάτερ.
Κάποιος από αυτούς θα φυλακιστεί ισόβια.
Δεν μπορώ βέβαια να κάνω έρευνα.
Η άδεια ταφής εξεδόθη γρήγορα. Πάντως...
Ο δολοφόνος της Κόμισας θα πρέπει...
Να κατηγορηθεί για φόνο εκ προμελέτης.
Πρόκεται για έγκλημα. Χωρίς μαχαίρι ή όπλο...
Ή δηλητήριο, αλλά είναι έγκλημα.
Έκανα λάθος, 7 κύριοι είστε.
Και μην προσπαθήσετε να αποφύγετε την ευθύνη.
Το παράκανες Ζυλ. - Σκάσε Μπουσαρντόν.
Μα τι φαντάζεσαι; Διαμαρτύρομαι!
Σκάσε, είπα.
Πόσο καιρό γνώριζες την ασθένεια της Κόμησας;
1 χρόνο. - Και η αιτία;
Αφήστε τον Μπουσαρντόν, θ' απαντήσω εγώ.
Της έστελνα τηλεγραφήματα.
"Στείλε 500.000.
Με συνέλαβε η αστυνομία. Φιλιά, Μωρίς".
Παραμύθια της έλεγα.
Η αλήθεια ήταν πως αγόρασα σπιτάκι...
Και συζούσα με μια κοπέλα.
Κι αφήσατε τη μάνα σας στο ψέμμα.
Δεν ήθελα να τη σκοτώσω.
Όχι δι' αλληλογραφίας. - Κ. Κόμη!
Γκωτιέ, ο κ. Κόμης έχει μαύρο χιούμορ.
Τίθεται όμως θέμα ευθύνης.
Όταν μάθατε την ασθένεια, καλέσατε ειδικό;
Όχι, δεν το θεώρησα σοβαρό. - Ώστε έτσι.
Για σας ήταν απλό...
Και βάζατε το γραμματέα να της κάνει ενέσεις.
Με τέτοιο γιατρό, απορώ πως δεν πέθανε νωρίτερα!
Ποιος είδε την πρώτη της κρίση;
Όλοι!
Τους συμβούλεψα να τη φροντίζουν καλά.
Ή μήπως δεν το' καναν;
Ο ένας να ζητάει λεφτά...
Ο άλλος να της λέει για τη μετά θάνατο ζωή...
Και κατά περίεργο τρόπο, είναι και οι δύο εδώ.
Κ. δικηγόρε, κατηγορούν τον πελάτη σας.
Δεν έχω να πω τίποτα.
Δηλαδή; - Κάτσε κάτω!
Ηρέμησε Μπουσαρντόν!
Χαλαρώστε κύριοι, στον Πύργο είμαστε.
Επιτρέψτε μου, πρέπει να κάνω ένα τηλεφώνημα.
Στις οικογένειες πάντα υπάρχουν διχόνοιες.
Και διαφωνίες επίσης...
Ναι, αλλά εδώ πρόκεται για κίνητρο φόνου.
Κίνητρο;
Ο πελάτης μου δεν είχε κίνητρο.
Και ποιος θα επωφελούνταν από την κληρονομιά;
Αυτός, μήπως;
Η Κόμησα αγαπούσε το Λουσιέν σα γιο της.
Τα αισθήματα πληρώνονται.
Και στην πληρωμή εμπλέκεται και η κληρονομιά.
Κι αυτό το γνωρίζετε καλά.
Πώς θ' αγοράζατε τα έπιπλα Λουδοβίκου;
Και άραγε, πώς θα τα πληρώνατε;
Θα' βρισκα τρόπο. - Με την κληρονομιά.
Πρώτα γραμματέας, μετά έμπιστος, και τέλος, κληρονόμος.
Ιδού το κίνητρο!
Αν έγινε έτσι.
Παραδώσατε την πληροφορία για τον Κόμη στην εφημερίδα.
Φέρατε εδώ το άρθρο, και το κρύψατε στη Σύνοψη.
Υποθετικά!
Για ποιο λόγο να το κάνω αυτό;
Φοβόσασταν τον ερχομό του Κόμη.
Μόλις μάθαινε τα σχέδιά σας, θα σας πέταγε έξω...
Και θα' πειθε τη μάνα του να σας ξεχάσει.
Ξέρατε πως είχατε συν-κληρονόμο;
Την έμαθα αυτή τη λεπτομέρεια.
Λεπτομέρεια! Πολύ κομψά το έθεσε ο κ. Κόμης!
Ο πελάτης σας είναι υπεύθυνος για όλα.
Της πούλαγε έρωτα. Σωστά Λουλού;
Κληρονόμος 3.000.000.
Τη φώναζα "γιαγιάκα". - Ναι, καλά!
Και την πήγες στο συμβολαιογράφο.
Δε θυμώνω που κοιμόσουν μαζί της.
Σιωπή!
Θυμώνω που της έλεγες ψέμματα.
Ο κ. "Ηθικός"! Δες τον Γκωτιέ!
Τι; - Βέβαια!
Σε ποια θέση με είχε;
Ναι, της έτρωγα λεφτά!
Μα τι να' κανα; Να ψόφαγα απ' την πείνα;
Δεν μπορούμε να ζούμε όλοι από δωρεές.
Ναι, θα παντρευτώ! Ναι, ψάχνω διαμέρισμα!
Ναι, θέλω έπιπλα Λουδοβίκου!
Σας φτύνω όλους!
Παράτα με! Τι καλύτερο έχει αυτός;
Επειδή είν' ωραίος;
Δεν ξεπούλησε φάρμες, κτήματα...
Έβαλε υποθήκες... - Τι λες!
Ναι, υποθήκες! Την Πτιμενίλ. Το 'ξερε η Κόμησα.
Ναι, το' ξερε.
Αλλά ο Γκωτιέ εκτελούσε διαταγές.
Εσύ όμως τα' τρωγες!
Εμίλ, τι κέρδισε ο Λουσιέν από επενδύσεις;
5.900.000.
Να γιατί πούλησα την Πτιμενίλ.
Έτσι γίνεται, πάντα ζητούν προμήθεια 20%.
Το 20% το' βαλε ο μπαμπάς σου στην τσέπη του!
Κάθαρμα!
Τι κέρδη είχε ο κ. Σαμπατιέ;
Αν το πάρουμε συνολικά, 8.000.000.
Και πως θα τα επιστρέψετε;
Ακούτε;
Αναστήθηκε!
Κατεβαίνει να τιμωρήσει το δολοφόνο.
Σαν ταινία τρόμου.
Πως θα επιστρέψετε τα χρήματα;
Πως;
Σας έκανα να χαρείτε. Το διασκεδάζετε, ε;
Περιμένατε καιρό αυτή τη στιγμή.
Είναι αηδιαστικό!
Αίσχος! - Σας ικετεύω, ησυχάστε!
Ηρέμησε, μιλάς πολύ.
Καημένε μου, το' φαγες το κεφάλι σου.
Μην απαντήσεις Λουσιέν.
Αν ήθελε να τη σκοτώσει, δε θα' στελνε το γράμμα.
Θα το' στελνε. Και θα εξηγήσω γιατί.
Για να εμποδίσει τον Κόμη να κληρονομήσει.
Γιατί να το κάνει ο Σαμπατιέ;
Γιατί να μην το' κανε ο Κόμης;
Κατηγορώντας τον πελάτη μου μένει ο μοναδικός κληρονόμος.
Καταλάβατε την ερώτηση κ. Κόμη;
Επιτέλους.
Νόμιζα πως με ξεχάσατε.
Έχω πει ήδη πως μπορεί να τη σκότωσα εγώ.
Ναι, κι αρχίζω να καταλαβαίνω το γιατί.
"Σκοτώσατε" τη μητέρα σας πολλές φορές μέχρι τώρα.
Αλλά εγώ ενδιαφέρομαι μόνο για την τελευταία φορά.
Που όντως πέθανε.
Τα άλλα τηλεγραφήματά σας ήταν μια πρόβα.
Για να δείτε το αντίκτυπο.
Το μόνο που είχατε να κάνετε, ήταν να στείλετε ένα τραγικό μήνυμα.
Γκωτιέ, ανέβα να δεις.
Σήμερα το πρωί, βάλατε 800.000 στην τράπεζα.
Με επιταγή. Εμίλ;
Τα έκανε μετρητά.
Πού τα βρήκατε; Τα πήρατε απ' το πορτοφόλι της;
Ρωτήστε τον Πάτερ.
Δεν μπορώ. - Καθήστε κάτω.
Και μη μιλάτε.
Εγώ του τα' δωσα. Τα πήρα από τη χήρα ενός δικηγόρου.
Φοβηθήκατε πως θα τον συλλάβουν ανήμερα της κηδείας;
Τα πολλά λεφτά είναι πάντα κίνητρο.
Όλοι μας μπορούμε να το καταλάβουμε.
Εξηγήστε μου γιατί πήγατε στο Μουλέν...
Τη βραδιά της είδησης αυτοκτονίας σας.
Περιμένω απάντηση.
Πού πήγε τώρα το μαύρο χιούμορ σας;
Τώρα είναι που πρέπει να το χρησιμοποιήσετε.
Την ετοίμαζαν για την κηδεία.
Λοιπόν Μωρίς; - Όχι "κ. Κόμη";
Τον ήξερα τον Κόμη του Σεν Φιακρ.
Δεν έχετε τίποτα κοινό.
Εσύ είσαι "ερασιτέχνης".
Αναγνωρίσιμο είδος δολοφόνου.
Στην αρχή υποπτεύθηκα τον Σαμπατιέ.
Αλλά είναι απλά ένας ανίκανος βλάκας.
Χρειαζόταν κάποιος έξυπνος για να το κάνει αυτό.
Να το όπλο.
Ο δολοφόνος έβαλε μέσα το άρθρο της εφημερίδας.
Πήγε στην καφετέρια.
Περίμενε να εκδοθεί η εφημερίδα...
Πήρε το άρθρο, το' κοψε και το'βαλε μέσα στη Σύνοψη.
Ποιος ήταν στην καφετέρια; Εσύ κι ο Σαμπατιέ.
Εγώ γύρισα στις 2.00. Σίγουρα!
Κι εγώ, σ' άκουσα που γύρισες.
Ενώ ο κ. Κόμης ήταν ακόμα στην καφετέρια.
Αλλά δεν ήξερα πως είχε εκδοθεί η εφημερίδα.
Άρα; - Άρα...
Ήταν και τρίτος εκεί. Ο Εμίλ, λάτρης του μπιλιάρδου.
Η Αρλέτ είδε που πήρες την εφημερίδα.
Κι ο πατέρας σου πήρε το χαρτί απ' το τραπέζι.
Μα εκεί ήταν ο Σαμπατιέ και ο Κόμης!
Για όλο το βράδυ!
Το άρθρο ήταν στη Σύνοψη πριν γυρίσουν πίσω.
Δεν κάναμε τίποτα!
Δεν αγοράζατε γη;
Ψέμματα! - Δεν έχετε 5 εκατ. στην τράπεζα;
Βρήκα τις καταθέσεις.
5 εκατ., στήσατε επιχείρηση!
Οι δυο σας χωρίσατε τη μάνα από το γιο!
Όχι!
Όχι πως ο Κόμης είναι κελεπούρι...
Αλλά δικαιούταν την αγάπη της μάνας του.
Κι εσείς τη στερήσατε!
Θέλατε να τα πάρετε όλα!
Και τον Πύργο, κι όλα!
Θα σαπίσετε στη φυλακή.
Εσύ κάθαρμα, έλα μαζί μου.
Εμίλ!
Κάτσε κάτω, Γκωτιέ.
Δηλαδή, τα' ξερες όλα;
Να ο ένας. Θα κατέβω αμέσως.
Ήξερες πως θα τη σκότωνε αυτό! Ζήτα συγνώμη!
Πέσε στα γόνατα και ζήτα συγνώμη!
Το γνωρίζεις αυτό το χαμόγελο;
Σου φέρθηκε σα μάνα. Σε σπούδασε!
Ζήτα συγνώμη!
Πιο δυνατά!
Θα' ταν περήφανος ο πατέρας μου;
Στάθηκες αντάξιος του ονοματός του.
"Τι σκέφτεστε, Μεγκρέ;"
Μετάφραση: Αμάντα
Βελτίωση μετάφρασης συγχρονισμός: cultale